Ten teatralny utwór Dario Fo jest dziełem pod wieloma względami szczególnym. Jest to opowieść o odkryciu, a właściwie o podboju kontynentu amerykańskiego, którego dokonali Hiszpanie pomiędzy XV a XVI wiekiem. Przedstawiając te wydarzenia, Dario Fo udzielił głosu włoskiemu łotrzykowi, który umykając
Cudowna kraina dzieciństwa, lombardzki brzeg jeziora Maggiore na pograniczu Włoch i szwajcarskiego kantonu Ticino. Tam, w Porto Valtravaglia, zwanym miasteczkiem nietoperzy, upłynęło dzieciństwo Dario Fo. Przyszły pisarz znalazł się w fantastycznym tyglu, w którym stapiały się ze sobą różne
Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża. Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką. Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy
Krótka, nadająca się na wieczorną lekturę sztuka, pełna ironii i swoistego humoru. W żartobliwy sposób opowiada o śledztwie prowadzonym po śmierci Pinellego. W roli demaskatora policji Fo stawia wariata mitomana. Tylko on jako społeczny parias i osoba niepoczytalna, a wiec nie podlegająca władzy
